การลอยแร่เหล็กแบบย้อนกลับ: การเลือกตัวสะสมประจุบวก

ตัวสะสมประจุบวกสำหรับการลอยแร่เหล็กแบบย้อนกลับจะถูกเลือกเพื่อกำจัด gangue ที่มีซิลิกาที่มีซิลิกาลงในฟอง ในขณะที่ยังคงรักษาแร่ธาตุเหล็กเป้าหมายไว้ในความเข้มข้นที่ไม่ใช่ฟอง ตัวเลือกควรสะท้อนให้เห็นว่าแร่ธาตุชนิดใดที่นำพาซิลิกาไปได้ดีเพียงใด พวกมันถูกปลดปล่อยออกมาได้ดีเพียงใด และตัวสะสมมีพฤติกรรมอย่างไรกับสารกดประสาท ค่า pH และน้ำในกระบวนการผลิต เกรด SiO₂ ที่มีความเข้มข้นต่ำกว่าจะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อการกระจายตัวของธาตุเหล็กที่เกี่ยวข้องยังคงเป็นที่ยอมรับได้ สำหรับฟีดที่อุดมด้วยควอตซ์ ตัวสะสมที่มีเอมีนเป็นส่วนประกอบที่พบบ่อย แต่ผลิตภัณฑ์หรือปริมาณเพียงชนิดเดียวอาจไม่เหมาะกับแร่ทุกชนิด ซิลิเกตที่มีธาตุเหล็กตกค้าง การกักเก็บอนุภาคละเอียด และการเตรียมรีเอเจนต์ที่ไม่สอดคล้องกัน ล้วนสร้างปัญหาที่ตัวสะสมจำนวนมากเพียงอย่างเดียวจะแก้ไขไม่ได้ การทำความเข้าใจความแตกต่างเหล่านี้ทำให้การคัดกรองผลิตภัณฑ์มีข้อมูลมากขึ้นและการอภิปรายของซัพพลายเออร์มีความเฉพาะเจาะจงมากขึ้น

ตัวสะสมประจุบวกลอยอยู่ในการลอยตัวของแร่เหล็กอย่างไร?

ในเส้นทางการลอยตัวของประจุบวกแบบย้อนกลับที่กล่าวถึงในที่นี้ ตัวสะสมจะส่งเสริมการลอยของแร่ธาตุที่มีซิลิกาที่ไม่ต้องการ ความเข้มข้นของธาตุเหล็กหลักจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่จากกระแสที่ไม่มีฟอง

การดูดซับของตัวสะสมสามารถทำให้พื้นผิวแร่ไม่ชอบน้ำมากขึ้น และทำให้เกาะติดกับฟองอากาศได้ อย่างไรก็ตาม เอมีนสามารถทำปฏิกิริยากับพื้นผิวแร่เหล็กและควอตซ์ได้ การคัดเลือกยังขึ้นอยู่กับระบบกด ซึ่งโดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับแป้ง และเคมีของเยื่อกระดาษโดยรอบ

อนุภาคละเอียดอาจเข้าไปในฟองด้วยน้ำเพิ่มเติมผ่านการขึ้นรถไฟ ความแตกต่างนี้มีความสำคัญ: เหล็กในฟองไม่ได้พิสูจน์ว่านักสะสมได้ลอยแร่เหล็กออกไป

ลักษณะของแร่ใดเป็นตัวกำหนดความเหมาะสมของนักสะสม?

ควอตซ์และซิลิเกตที่มีเหล็กต้องได้รับการประเมินที่แตกต่างกัน

การทดสอบ SiO₂ จำนวนมากจะวัดปริมาณซิลิกาโดยไม่ต้องระบุแหล่งแร่ธาตุ ตัวป้อนสองตัวที่มีเกรดเหล็กและซิลิกาคล้ายกันอาจมีสัดส่วนของควอตซ์อิสระ ซิลิเกตที่มีเหล็กและอนุภาคประกอบที่แตกต่างกันมาก

สำหรับฟีดที่มีควอตซ์ปลดปล่อยออกมาเป็นหลัก การคัดกรองตัวรวบรวมสามารถมุ่งเน้นไปที่การปฏิเสธควอตซ์ ในขณะเดียวกันก็รักษาการกดทับของแร่เหล็ก เมื่อซิลิเกตที่มีธาตุเหล็กมีส่วนสำคัญต่อซิลิกา จะต้องพิจารณาการตอบสนองแยกกัน รีเอเจนต์ที่มีประสิทธิผลกับควอตซ์ไม่สามารถสันนิษฐานได้โดยอัตโนมัติเพื่อกำจัดแร่ซิลิเกตทุกชนิด

แป้งสามารถกดซิลิเกตที่มีธาตุเหล็กและออกไซด์ของเหล็กได้ หากแร่ธาตุเหล่านี้ยังคงอยู่กับเหล็กออกไซด์ การเพิ่มปริมาณตัวสะสมควอตซ์อาจทำให้ซิลิกาขั้นสุดท้ายดีขึ้นเล็กน้อย ในทางกลับกัน การปฏิเสธซิลิเกตที่มีเหล็กสามารถลดการดึงกลับของเหล็กทั้งหมดได้ แม้ว่าการกักเก็บเหล็กออกไซด์เป้าหมายจะเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยก็ตาม การระบุแร่ธาตุจึงมีความจำเป็นในการตีความการแลกเปลี่ยนที่เห็นได้ชัด

การปลดปล่อย ขนาดอนุภาค และสไลม์เปลี่ยนปัญหาการแยกตัว

เคมีสะสมไม่สามารถสร้างการปลดปล่อยแร่ธาตุได้ ในกรณีที่ควอตซ์ยังคงถูกขังอยู่ในอนุภาคคอมโพสิตที่มีธาตุเหล็ก การลอยตัวของอนุภาคนั้นอาจปฏิเสธซิลิกาและเหล็กเข้าด้วยกัน ขีดจำกัดของซิลิกาที่คงอยู่จึงสามารถสะท้อนถึงคุณลักษณะการปลดปล่อยของฟีดได้ แม้ว่าตัวรวบรวมจะทำงานบนพื้นผิวควอตซ์ที่เปลือยเปล่าก็ตาม

วัสดุชั้นดีทำให้เกิดคำถามอีกชุดหนึ่ง พื้นที่ผิวที่เพิ่มขึ้นสามารถเปลี่ยนความต้องการรีเอเจนต์ได้ ในขณะที่การเคลือบเมือกสามารถเปลี่ยนพื้นผิวสำหรับการดูดซับได้ อนุภาคละเอียดที่อุดมด้วยธาตุเหล็กอาจถูกพาไปในฟองเปียก กลไกเหล่านี้ต้องการการตอบสนองที่แตกต่างกัน ดังนั้นตัวเลขการฟื้นตัวโดยรวมเพียงตัวเลขเดียวจึงไม่เพียงพอสำหรับการวินิจฉัย

ประเภทของเอมีนในการลอยแร่เหล็กแตกต่างกันอย่างไร

Ethermonoamines และ Etherdiamines เป็นตัวสะสมผู้สมัคร

อีเทอร์โมโนเอมีนและอีเทอร์ไดเอมีนเป็นตัวแทนสะสมที่มีเอมีนซึ่งใช้ในการลอยแร่เหล็กแบบย้อนกลับ เป็นหมวดหมู่การเปรียบเทียบที่มีประโยชน์ แต่ไม่ได้อธิบายถึงตัวสะสมประจุบวกหรือสูตรผสมในเชิงพาณิชย์ทุกตัว

โครงสร้างโมเลกุลต่างกัน รวมถึงจำนวนหมู่เอมีนด้วย ความแตกต่างดังกล่าวอาจส่งผลต่อปฏิสัมพันธ์กับพื้นผิวแร่และสภาพแวดล้อมของสารละลาย ประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์ยังขึ้นอยู่กับกลุ่มที่ไม่ชอบน้ำ สูตรผสม และเงื่อนไขการเตรียมการอีกด้วย ด้วยเหตุนี้ ฉลาก "ไดเอมีน" จึงไม่ได้กำหนดว่าผลิตภัณฑ์จะต้องเลือกสรรมากกว่าหรือต้องการรีเอเจนต์น้อยกว่าโมโนเอมีนในอาหารที่กำหนด

การเปรียบเทียบที่เป็นประโยชน์จะถามว่าผู้สมัครแต่ละคนแยกแร่ธาตุจริงอย่างไรภายใต้สภาวะของสารกดประสาทและน้ำ ซึ่งรวมถึงผลกระทบต่อพฤติกรรมของฟอง: ตัวสะสมเอมีนสามารถมีอิทธิพลต่อการสร้างฟองและความเสถียรของฟองตลอดจนการสะสมแร่ธาตุ

เหตุใดกลุ่มเคมีเพียงอย่างเดียวจึงไม่ทำนายประสิทธิภาพ

ตรวจสอบเอกลักษณ์ทางเทคนิคของเกรดที่ให้มา แทนที่จะตีความชื่อทางการค้าว่าเป็นข้อกำหนดทางเคมี

ก่อนอื่นควรเปรียบเทียบผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกันตามขนาดยาที่ระบุไว้อย่างชัดเจน จากนั้นจึงเปรียบเทียบช่วงการตอบสนองที่เป็นประโยชน์ มวลแอคทีฟที่เท่ากันสามารถทำให้ข้อมูลป้อนเข้าตีความได้ง่ายขึ้น แต่ไม่ได้ทำให้เคมีต่างๆ มีประสิทธิภาพเท่าเทียมกัน ผลลัพธ์ที่มีความหมายคือการแยกสารที่สามารถทำซ้ำได้ในระดับคุณภาพความเข้มข้นที่ต้องการ โดยที่เข้าใจถึงปริมาณการใช้รีเอเจนต์ที่เกี่ยวข้อง

การเลือกค่า pH และแป้งควบคุมได้อย่างไร

ค่า pH เปลี่ยนแปลงการจำแนกเอมีนและปฏิกิริยาระหว่างพื้นผิวกับแร่ธาตุ

pH ของเยื่อกระดาษส่งผลต่อทั้งพื้นผิวแร่และความสมดุลระหว่างเอมีนสายพันธุ์ที่มีโปรตอนและไม่มีโปรตอน สำหรับกลุ่มเอมีนที่โปรตอนได้ การเพิ่ม pH จะเปลี่ยนสมดุลไปสู่รูปแบบที่ไม่มีการโปรตอน การเปลี่ยนแปลงของความสมดุลนี้อาจส่งผลต่อการดูดซับ การรวมตัวของสารละลาย และพฤติกรรมของฟอง

ดังนั้นจึงต้องสร้างกรอบการทำงานที่เป็นประโยชน์สำหรับนักสะสมและแร่ร่วมกัน ค่า pH ที่รายงานสำหรับเหมืองอื่น เอมีนที่แตกต่างกัน หรือการทดลองแร่เดี่ยวเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการตรวจสอบ ไม่ใช่จุดกำหนดของพืช

ในระหว่างการคัดกรอง ให้บันทึกค่า pH ที่เกิดขึ้นจริงในระหว่างการปรับสภาพและการลอยตัว แทนที่จะบันทึกเฉพาะปริมาณของอัลคาไลที่เติมเข้าไปเท่านั้น การบัฟเฟอร์แร่ น้ำในกระบวนการ และการเติมรีเอเจนต์สามารถเปลี่ยนสภาวะที่วัดได้ หากมีการเปรียบเทียบตัวรวบรวมที่ค่า pH ที่แตกต่างกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ความแตกต่างของผลิตภัณฑ์ที่ชัดเจนอาจสะท้อนถึงคุณสมบัติทางเคมีของเยื่อกระดาษได้บางส่วน

การเตรียมแป้งและการปรับสภาพส่งผลต่อการเสื่อมสภาพของแร่ธาตุเหล็ก

ในระบบเฮมาไทต์ แป้งสามารถขัดขวางการดูดซับเอมีนและช่วยรักษาพื้นผิวที่ชอบน้ำได้ นอกจากนี้ยังสามารถรวมตัวของแร่เฮมาไทต์ละเอียดได้ ซึ่งอาจส่งผลต่อการขนส่งลงในฟองได้ การตอบสนองขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์แป้ง การเตรียม และสภาวะการปรับสภาพ

ด้วยเหตุนี้ การทดลองที่อธิบายว่าเป็นเพียง "ตัวสะสมในปริมาณแป้งคงที่" อาจทำให้ไม่สามารถระบุตัวแปรที่สำคัญได้ บันทึกวิธีเตรียมแป้ง ความเข้มข้นของสารละลายในการทำงาน เวลาปรับสภาพ และลำดับการเติม ใช้วิธีการเตรียมที่เหมาะสมกับผลิตภัณฑ์แป้งแต่ละชนิด อย่าถือว่าทุกเกรดสามารถใช้แทนกันได้

ควรตีความขนาดยาสะสมและยาซึมเศร้าร่วมกัน ตัวสะสมมากขึ้นสามารถเพิ่มการสะสมที่ไม่ต้องการหรือเปลี่ยนพฤติกรรมของฟอง ในขณะที่แป้งมากขึ้นไม่จำเป็นต้องแก้ปัญหาซิลิกาเสมอไป ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับว่าแร่ธาตุใดตอบสนอง และปฏิกิริยาของรีเอเจนต์ภายใต้เงื่อนไขที่เลือก

ตัวอย่างเช่น หากซิลิกาเข้มข้นยังคงสูงในขณะที่การกักเก็บเหล็กมีสูง ให้พิจารณาว่าซิลิกาที่ตกค้างนั้นเป็นควอตซ์ที่ถูกปลดปล่อย แถบซิลิเกตที่ถูกบีบอัด หรือวัสดุที่ถูกล็อค การค้นพบเหล่านั้นนำไปสู่การสืบสวนที่แตกต่างกัน การเปลี่ยนปริมาณตัวรวบรวมก่อนที่จะระบุแหล่งซิลิกาสามารถบดบังข้อจำกัดที่แท้จริงได้

เคมีของน้ำและการเตรียมรีเอเจนต์ส่งผลต่อการตอบสนองของผู้สะสมอย่างไร

แคลเซียม แมกนีเซียม และรีเอเจนต์ตกค้างในน้ำที่ใช้ในกระบวนการผลิต

ตัวสะสมที่กรองในน้ำจืดอาจมีพฤติกรรมแตกต่างออกไปในน้ำในกระบวนการผลิตของโรงงาน ไอออนที่ละลาย รีเอเจนต์ที่ตกค้าง และวัสดุแขวนลอยสามารถเปลี่ยนพื้นผิวของแร่ธาตุและการตอบสนองของระบบตัวรวบรวมสารกดประสาท

แคลเซียมและแมกนีเซียมไม่ควรได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกันโดยอัตโนมัติเพียงเพราะทั้งสองมีส่วนทำให้เกิดความแข็ง ผลกระทบขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมทางเคมี รวมถึง pH และระบบแป้ง ผลลัพธ์ด้านความแข็งเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์ แต่อาจไม่สามารถระบุชนิดพันธุ์ที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการลอยตัวได้

ในกรณีที่เกี่ยวข้องกับการแปรผันของน้ำ ให้เปรียบเทียบตัวเลือกโดยใช้ตัวแทนน้ำของวงจรการทำงาน บันทึกการมีส่วนร่วมของน้ำกลับและการวิเคราะห์น้ำที่มีอยู่ควบคู่ไปกับผลการลอยอยู่ในน้ำ การเปรียบเทียบน้ำจืดและน้ำในกระบวนการที่จับคู่กันสามารถช่วยระบุได้ว่าเคมีของน้ำมีส่วนทำให้เกิดความแตกต่างที่สังเกตได้หรือไม่ จำเป็นต้องมีการวิเคราะห์เพิ่มเติมเพื่อระบุแหล่งที่มาของไอออนหรือสารตกค้างที่เฉพาะเจาะจง

การเตรียมผลิตภัณฑ์แตกต่างจากสภาพการทำงานของเยื่อกระดาษ

ความสามารถในการละลายของผลิตภัณฑ์ การเตรียมสารละลายในสต็อก และสภาวะการลอยอยู่ในน้ำ ถือเป็นการพิจารณาแยกกัน ตัวสะสมที่ละลายน้ำไม่ได้ขจัดความจำเป็นในการควบคุม pH ของเยื่อกระดาษ และความหนืดของผลิตภัณฑ์ที่อุณหภูมิหนึ่งไม่ได้สร้างประสิทธิภาพการลอยตัวที่อุณหภูมินั้น

QINGQUAN แสดงรายการของมัน ตัวสะสมประจุบวกแร่เหล็ก สำหรับการลอยตัวของควอตซ์ ไพรอกซีน และแร่ธาตุซิลิเกตอื่น ๆ ในการขจัดซิลิเกตแบบลอยตัวแบบย้อนกลับ ผลิตภัณฑ์นี้อธิบายว่าละลายน้ำได้ โดยไม่จำเป็นต้องละลายกรดในการเตรียม ข้อมูลการเตรียมการนี้จะเหลือค่า pH ของเยื่อ ปริมาณ และช่วงอุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับการใช้งานเฉพาะ

สำหรับผู้สมัครเชิงพาณิชย์ ให้ยืนยันคำแนะนำในการเตรียมสารละลายในการทำงานและเกณฑ์การให้ยาสำหรับเกรดที่ให้มา แยกแยะเนื้อหาออกฤทธิ์จากความเข้มข้นของสารละลายในการทำงาน และระดับการทำให้เป็นกลางของผลิตภัณฑ์ (หากเกี่ยวข้อง) บันทึกอุณหภูมิของน้ำเตรียมและเยื่อกระดาษแยกกันเมื่ออุณหภูมิเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจสอบ การเตรียมการอย่างสม่ำเสมอทำให้สามารถระบุได้ว่าการตอบสนองการลอยอยู่ในน้ำที่เปลี่ยนแปลงนั้นมาจากเคมีในเซลล์หรือจากการนำส่งรีเอเจนต์ที่ไม่สอดคล้องกัน

การสูญเสียซิลิกาและธาตุเหล็กสูงเผยให้เห็นอะไร?

ซิลิกาที่มีความเข้มข้นสูงและธาตุเหล็กที่เพิ่มขึ้นในฟองเป็นข้อสังเกตที่ต้องตรวจสอบ ไม่ใช่การวินิจฉัยที่สมบูรณ์ การตรวจสอบต่อไปนี้ช่วยเชื่อมโยงข้อสังเกตเหล่านั้นกับสภาวะของแร่ธาตุและรีเอเจนต์ที่ได้กล่าวถึงไปแล้ว

การแยกแยะการลอยตัวที่แท้จริงจากการขึ้นรถไฟเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับอนุภาคละเอียด ในการลอยอยู่ในน้ำอย่างแท้จริง อนุภาคที่ไม่ชอบน้ำอย่างเหมาะสมจะเกาะติดกับฟองอากาศ การขึ้นรถไฟจะลำเลียงอนุภาคลงในฟองด้วยน้ำโดยไม่ต้องมีฟองอากาศ ฟองที่เปียกมากขึ้นเป็นเหตุผลในการตรวจสอบการนำน้ำกลับคืนมาและขนาดอนุภาค แต่ไม่ได้พิสูจน์ว่าการสูญเสียธาตุเหล็กทั้งหมดที่สังเกตได้นั้นเกิดจากการกักเก็บน้ำไว้

ในทำนองเดียวกัน การวิเคราะห์ธาตุเหล็กทั้งหมดไม่สามารถระบุแร่ธาตุที่มีธาตุเหล็กนั้นได้ ฟองอาจมีแร่ออกไซด์ แมกนีไทต์ ซิลิเกตที่มีธาตุเหล็ก หรืออนุภาคประกอบ หากวัตถุประสงค์รวมถึงการปฏิเสธซิลิเกตที่มีธาตุเหล็ก การลดลงของการนำธาตุเหล็กทั้งหมดกลับมาใช้ใหม่อาจเกิดขึ้นพร้อมกับการแยกตัวตามที่ต้องการ การที่การแลกเปลี่ยนนั้นจะยอมรับได้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับข้อกำหนดของความเข้มข้นและความสมดุลของแร่ธาตุที่เกิดขึ้นจริง

ผลการทดสอบใดที่สนับสนุนตัวเลือกของนักสะสม?

ผู้สมัครสมควรได้รับการประเมินเพิ่มเติม เมื่อการแยกสารสามารถทำซ้ำได้ที่คุณภาพความเข้มข้นที่ต้องการภายใต้เงื่อนไขที่เป็นตัวแทน ปริมาณฟองที่มากขึ้นหรือการทดสอบซิลิกาต่ำเพียงครั้งเดียวไม่เพียงพอ

คำนวณการกู้คืน Fe ทั้งหมดจากมวลแห้งและการตรวจวิเคราะห์ Fe ทั้งหมดของฟีดและกระแสผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง เปรียบเทียบขอบเขตกระบวนการที่เทียบเท่า: ผลลัพธ์ในขั้นตอนเดียวไม่สามารถถือเป็นผลลัพธ์ของวงจรขั้นสุดท้ายได้ โดยไม่ต้องคำนึงถึงสตรีมและขั้นตอนอื่นๆ การกู้คืน Fe ทั้งหมดไม่ใช่การกู้คืนออกไซด์หรือแมกนีไทต์ สิ่งเหล่านี้ต้องการข้อมูลเฟสแร่ที่เหมาะสม

ประเมินผู้สมัครในช่วงการตอบสนองเชิงปฏิบัติ โดยเก็บตัวอย่างและความไม่แน่นอนในการวิเคราะห์ไว้พิจารณา สำหรับการตัดสินใจซื้อ ให้เปรียบเทียบปริมาณการใช้รีเอเจนต์ที่ส่งมอบด้วยคุณภาพความเข้มข้นที่เทียบเคียงได้ร่วมกับผลลัพธ์ของธาตุเหล็กที่เกี่ยวข้อง ราคาต่อกิโลกรัมที่ต่ำกว่าไม่สามารถกำหนดต้นทุนการแยกที่ต่ำกว่าได้ หากปริมาณหรือการผลิตเข้มข้นที่ยอมรับได้แตกต่างกัน

คุณควรยืนยันอะไรก่อนที่จะคัดเลือกนักสะสมเชิงพาณิชย์?

ก่อนที่จะขอคำแนะนำ ให้รวบรวมข้อมูลแร่ที่มีอยู่แล้ว: เหล็กหลักและแร่ธาตุ gangue การกระจายขนาดอาหาร ผลความเข้มข้นในปัจจุบัน คุณภาพเป้าหมาย น้ำที่ใช้ในกระบวนการผลิต และโครงร่างรีเอเจนต์ที่มีอยู่ ระบุปัญหาหลักให้ชัดเจน เช่น ซิลิกาที่คงอยู่เป็นเศษส่วนขนาดใดขนาดหนึ่ง หรือเพิ่มธาตุเหล็กละเอียดในฟองหลังจากเปลี่ยนน้ำ

ขอให้ซัพพลายเออร์ยืนยันเกรดเฉพาะ การใช้งานที่ต้องการ คำแนะนำในการเตรียม เอกสารทางเทคนิคที่มีอยู่ และข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการประเมินที่เหมาะสม ชี้แจงข้อมูลผลิตภัณฑ์ใด ๆ ที่จำเป็นในการตีความการเปรียบเทียบขนาดยา หลีกเลี่ยงการสันนิษฐานว่าคำอธิบายผลิตภัณฑ์ทั่วไปกำหนดช่วงเวลาการทำงานที่ได้รับการทดสอบสำหรับแร่ของคุณ

QINGQUAN มีตัวสะสมประจุบวกแร่เหล็กอยู่ในนั้น ช่วงรีเอเจนต์การลอยตัว. เพื่อหารือถึงความเหมาะสม แบ่งปันเงื่อนไขการลอยแร่เหล็กของคุณกับ QINGQUANรวมถึงแร่วิทยาที่มีอยู่ รูปแบบรีเอเจนต์ปัจจุบัน และข้อกำหนดเฉพาะของความเข้มข้นที่ต้องการ

ผู้รวบรวมคัดเลือกที่ได้คุณภาพความเข้มข้นที่ต้องการพร้อมการกระจายธาตุเหล็กที่ยอมรับและเข้าใจได้ภายใต้สภาวะ pH แป้ง และน้ำที่ต้องการ หากประสิทธิภาพถูกจำกัดโดย gangue ที่ถูกล็อค การตอบสนองของซิลิเกตหรือการกักเก็บอนุภาคละเอียดที่แตกต่างกัน ให้แก้ไขข้อจำกัดนั้นก่อนที่จะใช้ปริมาณตัวสะสมที่สูงขึ้นเป็นขั้นตอนต่อไป