Hoe u magnesietflotatiecollectoren kiest voor het verwijderen van silicaat

Magnesietflotatiecollectoren die worden gebruikt voor desilicatie door omgekeerde flotatie moeten bij voorkeur ongewenste silicaatmineralen in het schuim verplaatsen, terwijl magnesiet in het niet-drijvende product wordt vastgehouden. Succes betekent het verminderen van de relevante onzuiverheden met een acceptabel verlies aan waardevolle mineralen. Meer schuim, een lagere silicatest of een hoger gerapporteerde MgO-kwaliteit kunnen dat resultaat op zichzelf niet vaststellen.
QINGQUAN vermeldt zijn Magnesietcollector voor ontzilting en deluminatie door omgekeerde flotatie. Het evalueren van dat product begint met het identificeren van de mineralen die silicium en aluminium bevatten, het definiëren van de vereiste concentraatkwaliteit en het meten van wat er met het schuim achterblijft. De collector moet worden beoordeeld binnen het beoogde erts- en reagenssysteem.
Afzonderlijke silicaatverwijdering en carbonaatscheiding
Kwarts en talk vereisen verschillende beoordelingen
Kwarts en talk kunnen beide bijdragen aan het gerapporteerde SiO₂-gehalte van een erts, maar hun flotatiegedrag is verschillend. Kwarts is silica, terwijl talk een magnesiumhoudend silicaat is. De basale oppervlakken van talk kunnen van nature hydrofoob zijn; de reactie hangt ook af van de toestand van het oppervlak en de minerale samenstelling. Een vergelijking van verzamelaars die alleen op kwarts is gericht, geeft dus geen zekerheid over hoe een talkhoudend erts zich zal gedragen.
Identificeer welke mineralen worden verwijderd, in plaats van elke afname van SiO₂ als hetzelfde scheidingsresultaat te beschouwen. Onderzoek het voer en beide flotatieproducten met behulp van geschikte mineralogische analyses naast chemische tests. Waar kwarts en talk samen voorkomen, bepaal of de kandidaat beide of vooral de gemakkelijker zwevende fractie verwijdert.
Bevrijding is ook belangrijk. Een silicaatkorrel opgesloten in een magnesietdeeltje kan niet alleen door collectorselectiviteit van dat deeltje worden gescheiden. Controleer of achtergebleven silica onvoldoende vrijgave weerspiegelt voordat u reageert door simpelweg de collectordosering te verhogen.
Dolomiet is een afzonderlijk onzuiverheidsprobleem
Dolomiet is een calcium-magnesiumcarbonaat, geen silicaat. Het verwijderen van kwarts of talk toont niet aan dat ook dolomiet is verwijderd. Een concentraat kan aan zijn silicadoelstelling voldoen en toch niet aan de calciumbehoefte voldoen.
Bepaal of de directe taak alleen het ontzilten is of dat ook calciumhoudende mineralen moeten worden afgewezen. Volg CaO afzonderlijk van SiO₂ en identificeer de calciumhoudende fasen. Een desilicatieresultaat mag niet worden gepresenteerd als bewijs dat elke onzuiverheid onder controle is gebracht.
Dit onderscheid heeft ook invloed op stroomschemabeslissingen. Voor sommige ertsen is mogelijk een extra scheidingsstap nodig om aan de uiteindelijke productspecificatie te voldoen. De noodzaak voor deze stap zou moeten voortvloeien uit de samenstelling van het mineraal en de testresultaten, en niet uit de algemene veronderstelling dat elk magnesieterts hetzelfde proces vereist.
Leg uit waarom de minerale chemie de respons van de collector verandert
Het oplossen van carbonaat kan de pulpomgeving veranderen
Magnesiet en dolomiet kunnen oplossen in zuur water, waardoor ionen vrijkomen en de chemische omgeving waarin flotatie plaatsvindt veranderen. De pulp is daarom een reagerend mineraalwatersysteem, en niet simpelweg water dat is aangepast aan een gekozen pH.
Registreer de pH nadat het erts en de reagentia zijn geconditioneerd, samen met de conditioneringstijd en de identiteit van de pH-modificator. Een aanvankelijke water-pH beschrijft niet noodzakelijkerwijs de geconditioneerde pulp tijdens flotatie.
De waterchemie moet ook deel uitmaken van de vergelijking. Als een installatie gerecycled water gebruikt, hoort representatief proceswater in het proefprogramma. Wanneer de oplossing van carbonaat significant is, onderzoek dan opgelost magnesium en calcium, evenals de vaste producten; een balans die alleen uit vaste stoffen bestaat, kan anders een deel van het materiële verlies onverklaard laten.
De pH heeft invloed op het reagens-mineraalsysteem
Voor protoneerbare aminecollectoren beïnvloedt de pH de balans tussen geladen en ongeladen reagenssoorten. Het beïnvloedt ook de oppervlaktelading van mineralen en de chemie van de oplossing. Deze effecten moeten samen worden beschouwd bij het beoordelen van preferentiële adsorptie op silicaten in plaats van op magnesiet.
Gepubliceerde onderzoeken hebben verschillende op amine gebaseerde collectoren geëvalueerd onder verschillende pH-omstandigheden. Hun resultaten ondersteunen het testen van een gedefinieerde reagens-ertscombinatie; ze stellen geen universele werk-pH vast voor omgekeerde flotatie van magnesiet.
De QINGQUAN-productpagina identificeert de chemische formulering van de verzamelaar niet. Kopers moeten de toepasselijke technische richtlijnen verkrijgen voordat zij er een aminemechanisme aan toewijzen of de bedrijfsomstandigheden importeren uit een artikel over een ander reagens.
Selecteer regelaars voor de beoogde minerale respons
Houd magnesiet vast terwijl u de doelgang laat zweven
Een regelaar is nuttig als deze helpt bij het vaststellen van de vereiste scheidingsrichting. Bij een desilicatiestap betekent dit normaal gesproken het vasthouden van magnesiet terwijl het beoogde silicaatgangetje blijft drijven. Elke reactie van dolomiet moet worden beoordeeld aan de hand van de afzonderlijke doelstelling voor het verwijderen van calcium.
Een regelaar die magnesiet maar ook dolomiet vasthoudt, kan de verwijdering van silica ondersteunen, terwijl het calciumprobleem onopgelost blijft. Omgekeerd moet een systeem dat meer calciumhoudend materiaal laat drijven, worden gecontroleerd op begeleidend magnesietverlies. De voorkeursrichting is afhankelijk van welke mineralen het product moeten verlaten.
In een gepubliceerd onderzoek naar ether-amine bevorderde natriumhexametafosfaat de flotatie van dolomiet bij lagere geteste concentraties, maar onderdrukte het bij hogere concentraties. Dit illustreert waarom de naam van een reagens alleen de functie ervan niet kan voorspellen. De vondst hoort bij dat experimentele systeem en is geen doseringsinstructie voor een andere verzamelaar.
Controleer de volledige reagenscombinatie
Evalueer de collector met de feitelijke regelaars en andere reagentia die voor het circuit worden voorgesteld. Noteer de volgorde van toevoegen, bereidingswijze, doseringsbasis en conditioneringstijden. Een productvergelijking is moeilijk te interpreteren wanneer verschillende van deze omstandigheden veranderen zonder dat dit wordt gevolgd.
Neem voor een QINGQUAN Magnesite Collector-proef het bestaande reagensschema en de basisresultaten op in het technische onderzoek. Hiermee wordt vastgesteld of de beoogde verandering een collectorvervanging binnen het huidige proces is of een bredere aanpassing van de reagenscombinatie.
Tests met één mineraal kunnen de adsorptie en selectiviteit helpen verklaren, maar er zijn representatieve ertstests nodig om het gecombineerde effect van minerale associaties en boetes te beoordelen. Registreer droge productmassa's en tests. Het schuimvolume of het uiterlijk alleen kan niet aantonen hoeveel silicaat is verwijderd of hoeveel magnesiet verloren is gegaan.
Ga na wat lager silica en hoger MgO eigenlijk betekenen
Houd analyses op ruwe erts en op ontstekingsbasis gescheiden
Voordat u voer en krachtvoer gaat vergelijken, moet u vaststellen of de tests worden gerapporteerd op een niet-gecalcineerde, droge basis, op een ontstoken basis of op een andere aangegeven basis. Magnesiet is MgCO₃. Bij calcineren komt kooldioxide vrij en wordt MgO gevormd, waardoor de massa waartegen de resterende componenten worden uitgedrukt, wordt verminderd.
Een MgO-percentage gerapporteerd op basis van ontbranding of verlies bij ontbranding kan daarom substantieel hoger zijn dan de waarde voor hetzelfde ongecalcineerde monster. Dat verschil betekent op zichzelf niet dat onzuiverheden door flotatie worden verwijderd.
In een ongecalcineerde ertstest drukt “MgO” gewoonlijk het magnesiumgehalte uit als een oxide-equivalent; het betekent niet dat al het magnesium als vrij magnesiumoxide aanwezig is. Houd deze rapportageconventie gescheiden van de minerale samenstelling.
Vraag het laboratorium om de vochtbasis, de verlies-bij-ontstekingsmethode en de eventuele gebruikte normalisatie te identificeren. Vergelijk voer met krachtvoer op dezelfde basis. Combineer in een terugwinningsberekening geen kwaliteit op gloeiende basis met een ongecalcineerde droge massa zonder de juiste conversie.
Onderscheid MgO-herstel van magnesietmineraalherstel
MgO-equivalente terugwinning meet hoeveel magnesium, uitgedrukt als MgO, in het geselecteerde product achterblijft. Het identificeert niet het mineraal dat dat magnesium draagt. Dolomiet en talk bevatten ook magnesium, dus hun bijdrage is van belang bij de interpretatie van het resultaat.
Het verwijderen van magnesiumhoudend ganggesteente kan de totale MgO-equivalente terugwinning verminderen, zelfs als een deel van die reductie de beoogde afstoting van onzuiverheden vertegenwoordigt. Omgekeerd kan het vasthouden van dolomiet of talk de gemelde magnesiumterugwinning verhogen, terwijl ongewenste mineralen in het concentraat achterblijven.
Gebruik de volgende controles om de interpretatie duidelijk te houden:
| Gerapporteerd resultaat | Wat het kan bewerkstelligen | Wat het niet alleen kan bewerkstelligen |
|---|---|---|
| Lager concentraat SiO₂ | Minder silica-equivalent per eenheid product op de aangegeven basis | Welke silicaatmineralen zijn verwijderd of hoeveel magnesiet is verloren gegaan |
| Hoger concentraat MgO | Een hoger magnesiumoxide-equivalent aandeel | Dat de verandering volledig voortkwam uit flotatie of een grotere zuiverheid van magnesiet |
| MgO-equivalent herstel | De fractie magnesium die in het voer wordt vastgehouden, met gebruikmaking van een consistente massa- en analysebasis | Specifiek terugwinning van het magnesietmineraal |
| Lager concentraat CaO | Minder calciumoxide-equivalent per eenheid product | Volledige dolomietverwijdering of voldoen aan elke onzuiverheidsvereiste |
| Mineraalspecifiek herstel | Behoud of afstoting van een geïdentificeerd mineraal | Een betrouwbaar resultaat zonder representatieve monsterneming en kwantitatieve mineralogische ondersteuning |
Weeg en analyseer het niet-drijvende magnesietproduct en het schuimafval met dezelfde voeding. Combineer deze resultaten met passende kwantitatieve mineralogische informatie wanneer een mineraalspecifieke herstelclaim nodig is. Beschouw onverklaard magnesium als een evenwichtsprobleem dat onderzocht moet worden, in plaats van het automatisch toe te wijzen aan magnesiet dat verloren gaat in het schuim.
Definieer de grenzen van desilicatie en dealuminatie
Identificeer welke mineralen aluminium bevatten
Een Al2O3-test beschrijft aluminium uitgedrukt als een oxide-equivalent; het identificeert zijn minerale gastheer niet. Aluminium kan voorkomen in verschillende silicaatfasen of in minerale structuren, en deze gebeurtenissen hoeven niet op dezelfde manier op een collector te reageren.
Bepaal welke aluminiumhoudende fasen aanwezig zijn, of ze voldoende vrijkomen en of ze in de voorgestelde test schuimen. Als silica daalt terwijl aluminiumoxide grotendeels onveranderd blijft, onderzoek dan de gastheermineralen en de productverdeling voordat u aanneemt dat een hogere collectordosis het verschil zal oplossen.
Vergelijk productclaims met ertsspecifiek bewijsmateriaal
De QINGQUAN Magnesietverzamelaar is vermeld voor desilicatie en deluminatie bij omgekeerde flotatie van magnesiet. Die applicatiebeschrijving biedt een relevant startpunt voor productvragen. Het bepaalt niet de verwijderingsefficiëntie voor elk aluminiumhoudend mineraal of elk ertsmengsel.
Geef de vereiste SiO₂-, Al₂O₃- en CaO-limieten afzonderlijk op. Vraag welke beschikbare productinformatie en testbewijsmateriaal van toepassing is op de geïdentificeerde mineraalassemblage. Wanneer de minerale respons onzeker blijft, maak dit dan tot een expliciete doelstelling van de monsterproef.
Bereid een mineraalspecifieke proefopdracht voor verzamelaars voor
Zorg ervoor dat u de volgende informatie bij de hand heeft voordat u producten vergelijkt of monsters aanvraagt:
- Mineralogie: magnesiet, kwarts, talk, dolomiet en andere geïdentificeerde fasen, inclusief de gastheren van aluminium.
- Testen en basen: resultaten van toevoer, achtergebleven product en schuimuitwerping; droge massa; informatie over vocht en verlies bij ontsteking; en elke normalisatie werd toegepast.
- Huidig proces: maal- en flotatiefasen, deeltjesgrootteverdeling, reagensidentiteiten, toevoegingsvolgorde en doseringsbases.
- Bedrijfsomstandigheden: gemeten pulp-pH, pH-modificator, temperatuur, conditioneringstijden en waterbron of analyse.
- Prestatiedoelstellingen: individuele onzuiverheidslimieten, aanvaardbaar magnesiumverlies en of herstel specifiek voor magnesiet moet worden vastgesteld.
- Productvereisten: monsterhoeveelheid en het relevante technische gegevensblad, veiligheidsinformatieblad en analysecertificaatinformatie.
Een nuttig magnesiet-omgekeerde-flotatieresultaat verbindt de verwijdering van onzuiverheden met de verwijderde mineralen en het waardevolle mineraal dat wordt vastgehouden. Om een verzamelaarproces te bespreken, Neem contact op met QINGQUAN met uw mineralogie, testresultaten en bedrijfsomstandigheden. Gebruik die informatie om een test te definiëren die succesvolle desilicatie kan onderscheiden van vermijdbaar magnesietverlies.